James Webb, ölmekte olan yıldızın kafatası bulutsusunu görüntüledi

James Webb Uzay Teleskobu, PMR 1 "Açıkta Kalan Kafatası" bulutsusunu yakın ve orta kızılötesi ışıkta görüntüledi. Yeni veriler, ölmekte olan yıldızın son evresine ışık tutuyor.

İşte NIRCam ve MIRI ile kızılötesinde iki farklı görünüm:

Uzay

Ayça Melisa Karadede

Teknoloji Editörü

Bildirimi Aç Bildirim Açık

James Webb ölmekte olan yıldızın kafatası bulutsusunu görüntüledi — **Nasa** tarafından geliştirilen James Webb Uzay Teleskobu, **PMR 1** olarak bilinen ve **"Açıkta Kalan Kafatası"** adıyla anılan bulutsuyu hem yakın hem de orta kızılötesi dalga boylarında detaylı biçimde görüntüledi. Ölmekte olan bir yıldızın çevresinde oluşan bu gaz ve toz yapısı, daha önce yalnızca sınırlı verilerle incelenebilmişti. Webb’in yüksek çözünürlüklü sensörleri sayesinde bulutsunun iç yapısı, gaz katmanları ve merkezdeki dinamik süreçler daha net biçimde ortaya kondu.

İşte NIRCam ve MIRI ile kızılötesinde iki farklı görünüm:

PMR 1 bulutsusu ilk olarak on yıldan uzun süre önce Spitzer Uzay Teleskobu tarafından kızılötesi ışıkta tespit edilmişti. Ancak Spitzer’in teknolojik kapasitesi, yapının karmaşık iç bölgelerini ayrıntılı biçimde çözümlemek için sınırlıydı. Webb’in daha gelişmiş dedektörleri ve geniş dalga boyu kapsaması, aynı nesnenin farklı katmanlarını adeta iki ayrı gözle incelemeye olanak tanıyor.

Webb’in Yakın Kızılötesi Kamerası NIRCam ve Orta Kızılötesi Enstrümanı MIRI tarafından elde edilen görüntüler, bulutsunun iki farklı yüzünü ortaya koyuyor. Yakın kızılötesi spektrumda dış kabarcığın beyaz bir kenara sahip olduğu ve iç bulutların turuncu tonlarda göründüğü tespit edildi. Merkezden dikey olarak geçen belirgin koyu şerit, yapının iki yarım küreye ayrılmış beyin benzeri görünümünü tanımlıyor.

Orta kızılötesi gözlemlerde ise tablo belirgin biçimde değişiyor. Dış kabarcık mavimsi bir ton alırken, iç bulutlardaki madde yoğunluğu daha parlak ve açık beyaz şekilde öne çıkıyor. NIRCam görüntülerinde daha fazla yıldız ve arka plan galaksisi seçilebilirken, MIRI verilerinde kozmik tozun parlaması daha baskın hale geliyor. Bu fark, farklı dalga boylarının uzaydaki maddeyle etkileşiminin bir sonucu. Kısa dalga boyları yıldız ışığını daha net gösterirken, daha uzun dalga boyları toz ve soğuk gaz yapılarını belirginleştiriyor.

Webb’in bu gözlemi, yalnızca estetik açıdan çarpıcı bir görüntü sunmakla kalmıyor; aynı zamanda yıldızların ölüm sürecine dair veri tabanını genişletiyor. Uluslararası bir program kapsamında Avrupa Uzay Ajansı ve Kanada Uzay Ajansı ortaklığıyla yürütülen görev, böylece farklı ajansların teknik katkılarını bir araya getiriyor.